A e dimë çfarë hamë? – Duke i larë ushqimet tona, a i “pastrojmë” apo i bëjmë më “të ndotura”?
A jeni pyetur ndonjëherë nëse ushqimet që mbërrijnë në pjatën tonë janë vërtet të pastra? Sado me kujdes t’i lajmë, gjatë 50 viteve të fundit njeriu ka përdorur hormone, antibiotikë, insekticide etj. Qëllimi ishte thjesht rritja e prodhimit të ushqimeve, si bimore ashtu edhe shtazore, dhe njëkohësisht ulja e kohës së prodhimit të tyre. Kështu, sot ekziston bollëk ushqimesh. Megjithatë, ne marrim në organizmin tonë të gjitha këto helme që gjenden në ushqime, të cilat me kalimin e kohës rëndojnë shëndetin tonë. Prandaj, mund të mendojmë se konsumojmë ushqime të pastra, por në realitet, për shkak të këtyre substancave farmaceutike dhe kimike, krijohen sëmundje shumë të rënda si sëmundjet e zemrës, kanceri, sëmundjet e veshkave dhe shumë sëmundje të tjera degjenerative.
I lajmë frutat dhe perimet tona me ujë, duke besuar se tashmë janë të pastra dhe të sigurta për t’u konsumuar. Por a është vërtet kështu?
Të gjithë dietologët sot rekomandojnë konsumimin e shumë frutave dhe perimeve, pasi ato ofrojnë shëndet dhe jetëgjatësi. Megjithatë, për fat të keq, tashmë është e pranuar shkencërisht se edhe larja më e mirë e frutave dhe perimeve nuk arrin të largojë më shumë se 20% të pesticideve, ndërsa 80% e këtyre helmeve përfundojnë në organizmin tuaj përmes ushqimit.
Shumica e pesticideve, kur spërkaten nga fermerët, janë “me veprim afatgjatë”, pra nuk shpërbëhen nga uji i shiut, në mënyrë që të jenë efektive dhe të luftojnë mikroorganizmat patogjenë dhe insektet për të paktën 10 ditë. Përndryshe, fermeri do të duhej t’i spërkaste çdo ditë.
Çfarë ndodh në praktikë? Fermeri spërkat, për shembull, kastravecat sot dhe pas tre ditësh, për fat të keq, i korr dhe i dërgon në treg.
Më pas ju i blini dhe, sado që t’i lani, siç u përmend më sipër, nuk është e mundur të hiqen plotësisht pesticidet. Si pasojë, ju merrni domosdoshmërisht në organizëm 80% të elementeve të rrezikshme që përmbajnë.
Fatkeqësisht, këto helme kimike organizmi ynë nuk arrin t’i eliminojë. Ato kanë karakter grumbullues, me pasoja tragjike për shëndetin tonë.
Sot, gjithashtu, si tek pulat ashtu edhe tek kafshët në përgjithësi, për t’i bërë të rriten shpejt dhe të shtojnë peshë, u jepen hormone përmes ushqimit, ndërsa për t’i mbrojtur nga sëmundje të ndryshme, u jepen antibiotikë përmes ujit. Si pasojë, të gjitha këto substanca, përmes zinxhirit ushqimor, përfundojnë te njeriu, duke i shkatërruar sistemin imunitar dhe jo vetëm, me pasoja shkatërruese për shëndetin e tij, por edhe për shëndetin e brezave pasardhës.
Mendoni se DDT-ja është ndaluar në Greqi prej shumë vitesh, megjithatë edhe sot e gjejmë atë madje edhe në qumështin e nënës.
