U zbuluan kimikate që shkaktojnë çrregullime hormonale në ujin e ambalazhuar
Kimikate që shkaktojnë çrregullime hormonale janë zbuluar në ujin e ambalazhuar
Kimikate që shkaktojnë çrregullime hormonale janë zbuluar edhe në ujin e ambalazhuar. Shumë njerëz e konsiderojnë ujin e ambalazhuar si një zgjedhje të sigurt. Megjithatë, së fundmi studiuesit zbuluan praninë e Çrregulluesve Kimikë Endokrinë (EDC) në ujin e ambalazhuar për përdorim tregtar.
Këtë e konfirmon një studim i ri i publikuar në revistën shkencore PLoS ONE.
Çrregulluesit Kimikë Endokrinë janë komponime sintetike që përdoren gjerësisht në shumë materiale plastike. Është vërtetuar se këto substanca ndërhyjnë në sistemet hormonale të shumë organizmave, veçanërisht në sistemin riprodhues.
Një studim i mëparshëm, i kryer në vitin 2010 mbi minjtë, kishte treguar se femrat adulte që ishin ekspozuar gjatë periudhës prenatale ndaj çrregulluesve kimikë endokrinë, përballeshin me një rrezik më të lartë për zhvillimin e kancerit të gjirit.
Dihet se shumë lloje të EDC-ve gjenden në plastikën që përdoret për ruajtjen e ushqimeve dhe ujit. Kohët e fundit, një çrregullues kimik endokrin i quajtur bisfenol A u zbulua në plastikën e përdorur për prodhimin e biberonëve për foshnja.
Për shkak të këtyre gjetjeve, studiuesit synuan të përcaktonin nëse EDC-të gjendeshin edhe në plastikën e përdorur për ujin e ambalazhuar tregtar dhe, nëse po, në cilat produkte.
Hulumtimi i çoi ata në përfundimin se shumica e ujërave të ambalazhuara të analizuara përmbanin çrregullues kimikë endokrinë, të cilët mund të ndërhyjnë në funksionimin normal të sistemit hormonal.
Ekipi kërkimor realizoi një rishikim të të dhënave nga studime të mëparshme dhe analizoi 18 produkte të ujit të ambalazhuar, për të verifikuar praninë e substancave që bllokojnë veprimin e estrogjenit (antiestrogjene), si dhe aktivitetin që pengon veprimin androgen (antiandrogjene).
Rezultatet e analizës treguan se në 13 shishe uji të ambalazhuar u konstatua aktivitet antiestrogjen, ndërsa 16 prej tyre shfaqnin aktivitet antiandrogjen.
Hulumtime të mëtejshme, përmes simulimeve të spektrometrisë së masës, u mundësuan studiuesve të identifikonin kimikatin DEHF (fumarat dietilheksil) në ujë. Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo përbërje shfaq vetëm aktivitet antiandrogjen, gjë që tregon se mund të ekzistojnë edhe çrregullues të tjerë kimikë endokrinë në ujë, të cilët ende nuk janë zbuluar. Prandaj, ata jo vetëm që identifikuan kimikate që shkaktojnë çrregullime hormonale, por edhe ngritën alarmin për praninë e substancave të tjera të mundshme.
“Ne dëshmuam se antiestrogjenët dhe antiandrogjenët janë të pranishëm në shumicën e produkteve të ujit të ambalazhuar. Për të identifikuar burimin e këtyre kimikateve, zbatuam një qasje të re që lidh të dhënat biologjike me të dhëna të spektrometrisë së masës me rezolucion të lartë. Përcaktimi i strukturës çoi në identifikimin e izomerëve maleikë–fumarikë të dioktilesterit si kandidatë të mundshëm”, shpjegojnë studiuesit.
“Megjithëse analiza kimike konfirmoi se fumarati dietilheksil (DEHF) është një antagonist i supozuar i receptorëve steroide, kjo përbërje shfaqi vetëm aktivitet të dobët antiestrogjen në testet biologjike. Prandaj, përfundojmë se ose një përbërje aktive na ka shpëtuar, ose një izomer tjetër maleik–fumarik, i pa testuar, është përgjegjës për veprimin antagonistik në ujin e ambalazhuar”, shtojnë ata.
Studiuesit theksojnë se është më e mundshme të ekzistojë një përbërje aktive ende e paidentifikuar, pasi ka të dhëna që mbështesin këtë hipotezë. Ashtu si DEHF, ekzistojnë edhe izomerë të tjerë me veprim antiestrogjen dhe antiandrogjen.
“Për më tepër, përbërjet maleike kanë strukturë të ngjashme me plastifikuesit ftalikë, të cilët njihen si antiandrogjenë. Për këtë arsye, supozojmë se dioktilesterët maleikë–fumarikë mund të përbëjnë një grup të ri antagonistësh të receptorëve steroide. Kjo tregon se, pavarësisht ngjashmërisë së tyre me çrregulluesit kimikë endokrinë, këto substanca janë injoruar deri më tani nga komuniteti shkencor”, shpjegojnë ata.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se aktualisht nuk ekzistojnë prova të forta që të tregojnë se fumarati dietilheksil është i dëmshëm për njerëzit dhe se nevojiten studime të mëtejshme për të përcaktuar nëse kjo përbërje duhet të ndalohet në plastikën që përdoret për përpunimin ose ruajtjen e ushqimeve të caktuara. Ata shpresojnë se gjetjet e studimit do të nxjerrin në pah ndikimin e mundshëm të çrregulluesve kimikë endokrinë në ushqime, pije dhe produkte të konsumit.
